آرزو (شعر زیبای نیما شوکتیان)
آرزو
دود تو هواي شهره ، چوب درخت سياهه
زندگي و سلامت ، با اين هوا تباهه
گلهاي باغچه هامون ، خنده به لب ندارن
حسرت غنچه هارو ، توي دلا مي ذارن
آبيِ آسموني ، حالا شده يه رويا

مثل يه حوضِ آبو، مرواريداي دريا
براي زنده موندن ، كاش آسمون بباره
به جاي دود و حسرت ، طراوتو بياره
كاشكي رو پشت بوما ، بياد صداي بارون
از ماشيناي دودي ، خالي بشه خيابون
ترانه : نیما شوکتیان






